LOPEN TEGEN DE WIND  Laat Iraanse vrouwen in hun stadions
In de reeks Changemakers 2020 geeft Uitgeverij De Vliegende Keeper het woord aan mensen met vernieuwende ideeën om de wereld een beetje beter te maken. Auteur Karel Michiels begeleidt deze boeiende persoonlijkheden in de research en het schrijfproces. Na haar vrijlating uit de gevangenis in Teheran vluchtte Darya Safai in 2000 met haar man naar België. Maar Iran liet haar niet los. Ze steunt de democratische oppositie tegen de dictatuur van de religieuze leiders en werpt zich op als voorvechtster van de vrouwenemancipatie in haar geboorteland. Ze doet dat via de sport. In naam van alle Iraanse vrouwen eist zij het recht op wedstrijden bij te wonen in stadions, iets wat hun sinds de revolutie van 1979 verboden is omdat het mannen op rare gedachten zou kunnen brengen. Onder het motto ‘Let Iranian women enter their stadiums’ heeft Darya een actiegroep opgericht waarmee ze internationale campagnes voert. Met haar Vlaamse collega-tandarts Saar reist ze alle continenten af om op vreedzame wijze te protesteren tegen het feitelijke stadionverbod voor vrouwen in Iran en hun achteruitstelling in het sporten zelf. Ze ondervindt dat diplomatieke belangen vaak zwaarder doorwegen dan essentiële mensenrechten. Stellen de reglementen van alle nationale en internationale sportbonden niet dat niemand mag worden uitgesloten van actieve of passieve participatie aan sport? Waarom ondernemen ze dan geen actie tegen de wantoestanden in Iran? Activisme zit Darya in het bloed. In 1999 nam ze met haar man Saeed actief deel aan de bloedig onderdrukte studentenprotesten. Ze belandde in de cel, werd vrijgelaten en besloot om met Saeed naar België te vluchten. Daar studeerde ze (voor de tweede keer) tandheelkunde en opende met haar man een tandartspraktijk. Darya prijst zich gelukkig met het leven dat ze hier door hard werken heeft kunnen opbouwen, maar zal de vrouwen in Iran nooit in de steek laten. Het bejubelde nucleaire akkoord met het Westen kan niet verhullen dat de vrijheid van de Iraanse bevolking nog altijd stevig beknot wordt. Tegen de achtergrond van de spannende en vaak cynische wereldpolitiek doet Darya haar appel: ‘Let Iranian women enter their stadiums.’
DARYA SAFAI LOPEN TEGEN DE WIND LAAT IRAANSE VROUWEN IN HUN STADIONS Auteur Karel Michiels 172 blz. Formaat 21 x 21 cm met vensteromslag 24,95 euro ISBN 978 90 821 886 46 NU IN DE WINKEL
PRAY FOR BELGIUM MET ‘LOPEN TEGEN DE WIND’ VAN DARYA SAFAI Het was maandag 21 maart, een lenteavond in Leuven. En tevens de dag van Noroez, het Perzische nieuwjaar: het oudste lentefeest van de wereld, waarvan de tradities terugkeren tot het tijdperk van de profeet Zarathustra, een dikke 2.500 jaar geleden. Zarathustra beriep zich als eerste spirituele denker op de kracht en de waardigheid van de mens. Noroez wordt in België gevierd door onze Iraanse medeburger die sinds 1979 op de vlucht sloeg voor de dictatuur van ayatollah Khomeini en zijn meedogenloze opvolgers: de Islamitische Republiek Iran. Ik woonde het Irandebat bij van de Faculteit Sociale Wetenschappen. Daar sprak Darya Safai over haar campagne 'Let Iranian women enter their stadiums'. In haar boek 'Lopen tegen de wind' vertelt ze haar levensverhaal en bespreekt ze de toestand van de vrouwenrechten – of het compleet ontbreken daarvan - in haar geboorteland. Ze toont overtuigend aan wat iedereen intussen weet en en op steeds meer plaatsen in de wereld aan den lijve ondervindt: niets ontziend geweld, vrijheidsberoving en marteling zijn een onderdeel van de door onder meer Iran geïmporteerde ideologie van het islamisme. In 1999 nam ze met haar man Saeed actief deel aan de bloedig neergemepte studentenprotesten tegen de tirannie van de religieuze leiders. Ze belandde in de cel, werd vrijgelaten en besloot om met Saeed naar België te vluchten. Daar studeerde ze voor de tweede keer tandheelkunde en opende met haar man tandartspraktijken in Wemmel en Borgerhout. Darya prijst zich gelukkig met het leven dat ze hier door hard werken heeft kunnen opbouwen, maar besloot om haar lotgenoten in Iran nooit in de steek te laten. In naam van alle Iraanse vrouwen eist ze het recht op om wedstrijden bij te wonen in sportstadions. Dat is sinds de revolutie van 1979 verboden 'omdat het mannen op rare gedachten zou kunnen brengen'. Met haar collega-tandarts Saar reist ze alle continenten af om op vreedzame wijze te protesteren tegen dit verbod en de algemene achteruitstelling van de Iraanse vrouw. Darya Safai ontving diezelfde dag in het parlement de prijs 'De Ebbenhouten Spoor', een initiatief van N-VA-senator Louis Ide dat een verdienstelijke nieuwe Vlaming in de bloemetjes zet. Eerder dit jaar werd ze genomineerd door de Vrouwenraad voor de Marie Popelinprijs en door de Vredeswake Langemark 2014-2018 'Vrouwenkracht is Vredesmacht'. Bovendien is ze onze bekendste mensenrechtenactiviste geworden nadat ze in februari 2016 was uitgenodigd door de Verenigde Naties op de jaarlijkse Geneva  Summit for Human Rights & Democracy. Dat gegeven dringt helaas onvoldoende door tot onze media (radio en televisie) waar steeds dezelfde voorspelbare stemmen aan bod komen in het 'radicaliseringsdebat'. Darya Safai voegt hier nochtans een inspirerende visie aan toe. Ze gaat op moedige wijze geen taboe uit de weg. Terwijl ze zich in Brussel inzet voor de opvang van vluchtelingen, legt ze de vinger op de wonde: de genderapartheid in de heersende islamitische cultuur. Ze pleit voor wereldwijde gelijkwaardigheid van man en vrouw en voor het verplicht doorgeven van dit principe aan elk kind vanaf het eerste jaar van het onderwijs. Daarnaast ijvert ze voor een universele rechtsstaat, gebaseerd op seculiere standpunten, mét recht op persoonlijke spiritualiteit. Ten derde gelooft ze in de emanciperende kracht van de sport. Ze jogt elke dag acht kilometer en sloot zich aan bij de 1895 Belgium Fan Club van de Rode Duivels. Zo klonk haar vurig betoog, op die lenteavond in Leuven. Die werd afgesloten met enkele oude Perzische drankjes, Darya toostte met het publiek op Noroez en hoopte op een nieuw lentegeluid. De volgende ochtend deed het ontwaken pijn. De gedachten van de profeet Zarathustra waren ver van ons verwijderd. En toch: pray for Belgium, met lopen tegen de wind.
ZO BESTELT U DIT BOEK Stort 24,95 euro met vermelding van naam en e-mailadres  op rekening BE 89 9731 0520 1685 van De Vliegende Keeper. Vervolgens stuurt u uw adresgegevens naar HIER. Zodra wij uw betaling ontvangen hebben, sturen wij u het boek op (zonder verzendingskosten).